Sizinle kalbime dokunan bir gelişmeyi paylaşmak istiyorum.
Kıbrıs’ın tarihini, turistik özelliklerini anlatabilmek için kurguladığım iki romanımın ikinci baskıları yapıldı.
Bunu söylemek içimde tarifi zor bir heyecan oluşturuyor.
Yazarken insan kimsenin okumayabileceğini düşünüyor. “Acaba yeterli miyim?” “Acaba beğenilecek mi?” gibi sorular soruyorsunuz kendinize.  Ama içinizden geldiği için yazmaya devam ediyorsunuz.
Sonra bir bakıyorsunuz, ikinci baskılar yapılmış.
Demek ki birileri okumuş,
Demek ki beğenenler olmuş.
Yazmak aslında yalnız başlanan bir yolculuk.
Ama okuyucu tarafından kabul gördüğü an artık yalnızlıktan kurtulmuş oluyor.
Kitap yazmak için geleceğe verilen emek deniyor.
Gerçekten aktarmak istediklerimi, rahat okunabilsin diye roman kurgusu ile sunmak çok zordu. Ama emeğin karşılığını almak insanın yüreğini aydınlatıyor.
Victor Hugo, kelimelerin bazen insanın kaderini değiştirebileceğini söylüyor.
Eğer yazdıklarım bir kişinin bile düşüncelerine, fikirlerine, kararına, cesaretine dokunabildiyse…
Daha nasıl mutlu olabilir ki insan?
Bu tatmin insanı havalara uçuruyor.
Edebiyatçı değilim, ama geleceğe kelimeler bırakabilmeye devam edebilmek istiyorum.
Okuyan, paylaşan, destek olan herkese teşekkür ederim.
Beni yalnız bırakmamanız güç veriyor.
İyi ki varsınız.
Mutlu kalın.
Şubat 2026